Pilar Silva Rodríguez (1955, A Coruña)
Vivíu na Coruña ata os 17 anos, edade na que marchou a Santiago a estudar Ciencias da Educación e máis Maxisterio.
Traballou como mestre primeiro na zona de Vilagarcia de Arousa e logo en Barcelona,onde vivíu 11 anos.
Actualmente sigue traballando como mestre en Galicia, onde tornou no ano 1997.
A súa infancia e adolescencia transcurre na Coruña, a menor de seis irmáns, nun marco familiar que no fundamental predominaba o afecto .Criada como dí ela mesma no barrio, coa cultura da rúa, do xogo, dos amigos/as, do monte de Santa Margarita, da praia de Riazor..........sempre manifestou na súa personalidade unha parte vital e expresiva e outra moi intimista e reservada.
Derrochadora da tinta sobre o papel branco,xa dende os nove anos escribe,acumulando libretas cheas de poesías e de pensamentos en forma de prosa.Ao final a palabra lle comeza a oprimir e libera os seus pensamentos, sentimentos e emocións a través das formas e das cores.
Ainda que participou tanto en concursos literarios,en exposicións de pintura,individuales e colectivas...Ela mantén que coa súa propia vida mantivo sempre unha actitude de vacio,unha actitude de abandono.Aínda que sempre continou a encher libretas de letras e debuxos.
Nai de dous fillos, Adrián e Arán,cunha diferencia de edade de 14 anos. Adicou un capítulo longo da súa vida a súa crianza.E o seu traballo como mestre.
Actualmente volve de novo a realizar os seus traballos cunha proiección social e a maneira, según ela mesma ,de poder tomalo aire que nos deixe respirar,de alimentarnos.
Pilar Silva vivía en La Coruña hasta los 17 años. Después se marcho a Santiago de Compostela a estudiar Ciencias de Educación y Magisterio.
Trabajo como maestra primera en la zona de Vilagarcia de Arousa y se traslado a Barcelona donde vivía 11 años.
Actualmente vive y trabaja como maestra en Galicia, a donde retorno en el año 1997.
Su infancia se transcurra en La Coruña, la menor de seis hermanos, en un marco familiar en cual no predominaba el afecto. Criada como por ella misma en el barrio, con la cultura de la calle, del juego, de los amigos y amigas, del monte de Santa Margarita, de la playa de Riazor, ... siempre manifestando de su personalidad una parte vital y expresiva y otra muy intimista y reservada.
